ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ (Δημοσιευμένο 26/6/15 4:24 π.μ.)

Ελληνίδες, Έλληνες,

Σήμερα, εκεί που ήμουν στο γεύμα εργασίας ακούω μια φωνή μέσα μου σαν από έναν αρχαίο παππού να μου λέει "τοῖς ἐγρηγορόσιν ἕνα καὶ κοινὸν κόσμον εἶναι τῶν δὲ κοιμωμένων ἕκαστον εἰς ἴδιον ἀποστρέφεσθαι". Κι αμέσως μετά μια φωνή σαν από ένα πιο κοντινό παππού να μου φωνάζει "Τι ψυχή θα παραδώσεις ωρέ;"
Και σαν να ξύπνησα ξαφνικά, κοιτάω γύρω μου και βλέπω καμιά τριανταριά  φοβισμένα ανθρωπάκια να συζητούν πώς σήμερα το βράδυ δε θα πνιγούν 1000 αλλά 999 μετανάστες στη Μεσόγειο και να τσακώνονται ποιος θα πάρει αυτόν τον ένα που θα σωθεί, ενώ στ' αλήθεια το μόνο που τους νοιάζει είναι πως δε θα χάσουν τη καρεκλίτσα τους σε γεύματα σαν κι αυτό.
Δεν άντεξα άλλο, βγήκα τρέχοντας και να μαι τώρα εδώ να σας λέω αυτά τα λόγια.
Κατ' αρχήν να απολογηθώ μπροστά σας γι' αυτά που έκανα και είπα όλους αυτούς τους μήνες χωρίς τελικά να ξέρω τι μου γίνεται. Από μικρός ονειρευόμουν ένα κόσμο καλύτερο. Έμπλεξα με τα κομματικά γρανάζια, βρέθηκα πρόεδρος στο κόμμα μου και αποφασίσαμε ότι τώρα είναι η ευκαιρία μας να κάνουμε πράξη αυτά που σκεφτόμασταν τόσο καιρό. Δεν είχαμε σχέδιο, πιστεύαμε όμως ότι είχαμε δίκιο και στο τέλος θα κέρδιζε η φωνή της λογικής, τρομάρα μας.
Θόλωσε το μυαλό μου τόσο, που με δέχτηκαν σαν ισότιμό τους πρωθυπουργό, που τους άφησα να μου πιάσουν και το κ...  Αυτοί όμως πήραν θάρρος, που τους έδωσα εγώ,  και μου ζήτησαν να πέσω τελείως στα τέσσερα, ίσως γιατί αυτό το τρόπο τον έχουν δοκιμάσει κι οι ίδιοι.
Ε, αυτό δε μπορώ να το κάνω, έχω κι ένα λαό πίσω μου.
Εννοείται αύριο Παρασκευή θα είναι κλειστές οι τράπεζες και θα υπάρξουν περιορισμοί στις αναλήψεις από τα ATM.
Εκλογές δε προλαβαίνουμε να κάνουμε τώρα, πρέπει να δράσουμε άμεσα με το μόνο δημοκρατικό θεσμό που έχουμε σήμερα, με αυτή τη Βουλή έστω κι αν βγήκε με καλπονοθευτικό νόμο.
Μέχρι τη Κυριακή το βράδυ θα πρέπει να έχει αποφασίσει πως θα πορευτούμε από Δευτέρα. Καλώ όλες τις υγιείς δυνάμεις της Βουλής και του Έθνους σε συμπόρευση.
Προτείνω μονομερή διαγραφή του χρέους. Εδώ θα πρέπει να πω ότι οι Έλληνες έχουμε φιλότιμο και μόλις αρχίσουμε να στεκόμαστε στα πόδια μας θ' αρχίσουμε να ξεπληρώνουμε τα χρέη μας αρχίζοντας απ' τον πιο φτωχό λαό και με τρόπους που θα σκεφτούμε και θα συνεννοηθούμε με τις οργανώσεις του.
Το πρώτο καιρό θα είμαστε πολύ στριμωγμένοι αλλά πιστεύω ότι εφόσον ο πλούτος μας δε θα πηγαίνει στα κοράκια  σύντομα θα αρχίσουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια αφού ήδη έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα.
Από το ευρώ δε θα φύγουμε αν δεν το σκεφτούμε νηφάλια και το αποφασίσουμε εμείς.
Καλώ όλους τους λαούς της γης να μας συμπαρασταθούν και να αγωνιστούν μαζί μας ενάντια σ' όσους τόλμησαν να φερθούν έτσι στο περήφανο λαό μας.
Τέλος καλώ όλους τους ελεύθερους ανθρώπους που μπορούν, να έρθουν στην Ελεύθερη Ελλάδα όχι για να εξυπηρετηθούν από ένα γκαρσόνι αλλά για να γιορτάσουν μαζί με την Ελληνική Ψυχή που ΞΥΠΝΗΣΕ!

Έχει τυφλωθεί ολόκληρος ο κόσμος και δε βλέπει τι γίνεται;

Η Χάνα είναι μια γενναία γυναίκα από τη Συρία. Εγκατέλειψε τη χώρα και το σπίτι της για να σώσει την οικογένειά της. Μετά από επίπονο και μακρύ ταξίδι, μέσω της Ελλάδας, κατάφερε να βρει ασφάλεια στην Αυστρία. Με μία συγκλονιστική επιστολή προς τη Γενική Διευθύντρια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Μαριέττα Προβοπούλου, την οποία γνώρισε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της, περιγράφει τα δεινά του Συριακού λαού και ζητάει από τους Έλληνες να μην κλείνουν τα μάτια μπροστά στη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση του πλανήτη. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Πρόσφυγα (20 Ιουνίου), οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δημοσιεύουν το κείμενο της Χάνα, κατόπιν επιθυμίας της να δημοσιευθεί στην Ελλάδα*

«Αγαπητή Μαριέττα,

Μας ζήτησες να σου γράψουμε αναλυτικά για την κατάστασή μας και τι περάσαμε για να φτάσουμε εδώ. Θα είμαι σύντομη, γιατί δεν μιλώ καλά τη γλώσσα. Αν παρακολουθείς την επικαιρότητα, θα ξέρεις γιατί έπρεπε να αποδράσουμε από το σπίτι μας. Αυτή είναι η σωστή λέξη – αποδράσαμε. Αποδράσαμε για να σώσουμε τα παιδιά μας από το θάνατο που πήρε τη ζωή 200 χιλιάδων ανθρώπων. Τα σπίτια μας καταστράφηκαν, οι δικοί μας μπήκαν φυλακή, τις γυναίκες τις βίασαν. Αυτό το γράμμα δεν μπορεί να μεταφέρει το μέγεθος του πόνου, της αδικίας, του φόβου που νιώθουμε.

Οι ευρωπαϊκές χώρες εκφράζουν την συμπαράστασή τους και δηλώνουν πρόθυμες να μας δεχτούν σαν πρόσφυγες πολέμου. Αλλά για τι είδους υποδοχή μιλάμε και με ποιους όρους; Είναι πρόθυμες να μας δεχτούν, αλλά δεν μας επιτρέπουν να έρθουμε αεροπορικώς, δεν μας επιτρέπουν να έρθουμε από τη θάλασσα, δεν μας επιτρέπουν να έρθουμε νόμιμα από τη στεριά. Άρα; Μας το λένε ξεκάθαρα: πρέπει να γίνει η ζωή μας κόλαση, πρέπει να κινδυνεύσουμε να πεθάνουμε, μέσα σε φουσκωτές βάρκες που δεν ξεπερνούν τα τρία μέτρα μήκος και ταξιδεύουν με 60 πρόσφυγες μέσα στη νύχτα. Το ερώτημα είναι αν θα φτάσουμε ή αν θα μείνουμε για πάντα θαμμένοι στη θάλασσα – είναι θέμα τύχης.

Ακόμα και αν προσπαθήσουμε να έρθουμε από τη στεριά, πρέπει να διασχίσουμε δάση και βουνά, να κρυβόμαστε μέσα σε εγκαταλειμένα τρένα, να βρεθούμε στο έλεος κάθε λογής μαφίας και λαθρέμπορων που μας παίρνουν τα λεφτά και την αξιοπρέπεια και βάζουν σκληρούς όρους προκειμένου να μας αφήσουν να περπατήσουμε αυτά τα δύσβατα μονοπάτια.

Δεν μπορώ να σου δώσω να καταλάβεις τι περάσαμε για να φτάσουν τα τέσσερα παιδιά μου στην Ευρώπη, κι ευχαριστώ το Θεό που τα κατάφεραν να φτάσουν ασφαλή. Εκατοντάδες άλλοι πέθαναν και συνεχίζουν να πεθαίνουν καθώς το προσπαθούν. Αναρωτιέμαι: αν οι ευρωπαϊκές χώρες θέλουν στ'αλήθεια να μας δεχτούν, γιατί δεν το κάνουν νόμιμα, μέσω των πρεσβειών τους; Έχει τυφλωθεί ολόκληρος ο κόσμος και δε βλέπει τι γίνεται; Θέλουν να εξαφανίσουν το συριακό λαό; Ποντάρουν πως θα πεθάνουμε πριν φτάσουμε; Ευχαριστούμε τον ελληνικό λαό και γνωρίζουμε ότι η οικονομική του κατάσταση δεν του επιτρέπει να δεχτεί πρόσφυγες και να τους εξασφαλίσει παροχές. Για μας η Ελλάδα είναι χώρα τράνζιτ. Γιατί λοιπόν μας πιέζουν κι άλλο; Γιατί μας φυλακίζουν; Γιατί μας συλλαμβάνουν στο αεροδρόμιο, στο λιμάνι, ακόμα και στο δρόμο; Επειδή είμαστε πρόσφυγες;

Όταν μου ζήτησες να σου γράψω για την κατάστασή μας, είπες ότι το γράμμα θα μπορούσε να μείνει εμπιστευτικό. Γιατί; Δεν πρέπει να μείνει κρυφό. Πρέπει να δημοσιεύσεις τα πάντα – ονόματα, περιστατικά, γεγονότα. Πρέπει να αναλάβεις δράση γρήγορα και να πιέσεις τις ευρωπαϊκές χώρες να δεχτούν τους πρόσφυγες με ασφάλεια, χωρίς να τους αναγκάζουν να βάζουν τη ζωή τους σε κίνδυνο για την ελευθερία».

Η συγκλονιστική επιστολή μιας Σύριας

Ο αντίλογος ...

...Σήμερα ο λόγος για γόνιμη, προκλητική διαφορά του ελληνικού τρόπου από τον παγκοσμιοποιημένο πια τρόπο της Δύσης, παραπέμπει ή σε καραγκιοζιλίκια τύπου Καρατζαφέρη και Καμμένου ή σε ψυχοπαθολογικές υστερίες «γνησίων Ορθοδόξων».
Για να αρθρωθεί σοβαρός, έντιμος λόγος σε αυτό το πεδίο, προϋποτίθεται σπουδή της ελληνικής διαχρονίας, από τον Ηράκλειτο ώς τον Γρηγόριο Παλαμά και, κυρίως, κριτήρια αποτίμησης των δύο τρόπων. Η Τέχνη παραμένει, βέβαια, ο αποκαλυπτικότερος διασώστης κριτηρίων.
...

Χωρίς αντίλογο στη λογική των δανειστών | Χρῆστος Γιανναρᾶς

Η ουδέτερη Ελλάδα να γίνει το λίκνο του διεθνούς πολιτισμού...

...

Ίσως όμως ακριβώς γι’ αυτό δεν μπορούμε να μοιρολογούμε διαπιστώνοντας την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε αλλά ως κληρονόμοι ενός μοναδικού Πολιτισμού, είμαστε υποχρεωμένοι πάντα να αναζητούμε την προοπτική, το Όραμα.

Ασφαλώς πολλοί θα έχουν διερωτηθεί για την σημερινή παρουσία μου στο βήμα της Ακαδημίας Αθηνών, κυρίως λόγω του προκεχωρημένου της ηλικία μου. Συνήθως για τα εξαιρετικά γεγονότα χρησιμοποιούμε μια εύκολη λέξη, την λέξη «σύμπτωση».

Όμως εγώ βαθιά μέσα μου γνωρίζω, ότι διάφορες χθόνιες και ουράνιες δυνάμεις συνωμότησαν, ώστε να μου δοθεί η ευκαιρία να διαλαλήσω μία και μόνη λέξη που θα ακουστεί στη συνέχεια, λέξη-κλειδί, που οδηγεί από το Χάος στην Αρμονία.

Για να συλλάβει κάποιος το μέγεθος και τη σημασία της Ελλάδας, πιστεύω ότι θα πρέπει να μπορέσει να τη δει διαχρονικά σε κοσμογονικές διαστάσεις και σε ιστορικά μεγέθη.

Τέλος, θα σου χρειαστεί το πείσµα µιας Αντιγόνης...

Αυτό που η μελέτη της πολιτικής οικονοµίας δεν µπορεί να πετύχει, από µόνη της, είναι να σου εµφυσήσει την απαραίτητη αισθητική προδιάθεση που βοήθησε έναν Smith, έναν Marx, έναν Keynes να ξεχωρίσουν. Γι’ αυτό θα χρειαστεί να συναισθανθείς την αντιφατικότητα των κοινωνιών µας: Την συµβίωση του πιο εντυπωσιακού ορθολογισµού µε τον χυδαιότερο παραλογισµό. Της χλιδής µε την απόλυτη φτώχεια. Της απαράµιλλης ελευθερίας των αγορών µε τα όλο και ψηλότερα τείχη που χτίζονται γύρω από τους ανθρώπους. Της αντικατάστασης της ανθρώπινης εργασίας µε µηχανές, την ώρα που οι πολλοί δουλεύουν όλο και περισσότερο για όλο και λιγότερα.
Καθώς προχωράς, θα σε κατακλύσει η ανάγκη της καλλιέργειας που προσφέρουν µόνο η λογοτεχνία, η µουσική, η ιστορία, το θέατρο, η τέχνη. Θα ενστερνιστείς την δραµατική αίσθηση µιας κοινωνίας ανθρώπων που διέπεται από µυστηριώδεις δυνατότητες τις οποίες πασχίζουµε να θέσουµε στην υπηρεσία µας, αλλά που συχνά µας θέτουν αυτές στην δική τους.
Ο Goethe και η Mary Shelley θα αποκτήσουν την ίδια βαρύτητα στην σκέψη σου όσο και οι κλασικοί της Πολιτικής Οικονοµίας. Οι χαρακτήρες τους, ο Faust και ο Frankenstein, θα σου υπενθυµίζουν αδιάκοπα πως οι προσπάθειες επέκτασης των ανθρώπινων δυνατοτήτων, µέσω της επιστήµης και του ορθολογισµού, απελευθερώνουν όχι µόνο ανέµους δηµιουργίας αλλά και δαιµονικές δυνάµεις που σφύζουν από ανορθολογισµό και απανθρωπιά, έξω από κάθε ανθρώπινο µέτρο, και µε καταστροφικά αποτελέσµατα.
Τέλος, θα σου χρειαστεί το πείσµα µιας Αντιγόνης ως αντίβαρο της αβάστακτης εξουσίας του κυνισµού που, στις µέρες µας, εµφανίζεται ως ρεαλισµός.

http://www.24grammata.com

Είσαι Έλληνας!

Το θαύμα να νοιώθεις... Έλληνας!

«Όταν μιλάω για την Ελλάδα, τα αισθήματα ξεχύνονται ποταμός μέσα μου και εμποδίζουν τα λόγια. Δε βρίσκω λόγια να περιγράψω αυτό που νοιώθω, το τόσο δυνατό που με συνεπαίρνει και με απογειώνει, το τόσο σταθερό που έγινε ο άξονας της ζωής μου, το τόσο υπέροχο που με κάνει να αισθάνομαι Άνθρωπος...»
Ο Sam Chekwas με τις δέκα μικρές ιστορίες του, που τις ονομάζει «Δέκα συναντήσεις με την Ελλάδα», προσδιορίζει το πεδίο της ενασχόλησής του, που είναι τα ελληνικά γράμματα και ο ελληνικός πολιτισμός. Πρέπει, γράφει, να μην αποποιείται ο Έλληνας την ταυτότητά του, «γιατί δεν γνωρίζει, γιατί κάποιοι δεν του έμαθαν τι σημαίνει να έχεις κληρονομιά τόσων αιώνων, κληρονομιά που υποχρεούσαι να τη μεταβιβάσεις και στις επόμενες γενιές...» και συνεχίζει: «Την ημέρα που θα πάψει ο Έλληνας να είναι κληρονόμος της μεγάλης του Ιστορίας, καήκαμε όλοι!»

Sam Chekwas

"Η Ελλάδα ήταν πάντα μια χώρα ανοιχτή σε όλους, τώρα όμως περνάει μια καταιγίδα και μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει το πολιτικό σύστημα. Πρέπει να σταματήσει άμεσα την εξαγωγή νέων και καλών μυαλών και να ανοίξει τα σύνορά της για κάθε πολίτη που αισθάνεται ότι θέλει να δημιουργήσει και να συνδράμει ώστε να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση» είναι τα πρώτα λόγια του Νιγηριανού Sam Chekwas, που από τα δώδεκά του ήθελε να γίνει Έλληνας. Αφορμή στάθηκε η «Αντιγόνη» του Σοφοκλή: «Ίσως είναι το καλύτερο βιβλίο που έχω διαβάσει. Ήταν τόσο εντυπωσιακό το πόσο ψυχρός ήταν ο Κρέοντας», λέει στην «Α» ο Sam που τότε ήταν που ανακοίνωσε στους γονείς του ότι θέλει να σπουδάσει στην Ελλάδα. Εκείνοι τον ενθάρρυναν και έτσι έφτασε στη Θεσσαλονίκη. Όμως το πτυχίο του οδοντιάτρου δεν ήταν αρκετό, η φιλοσοφία, ο πολιτισμός και τα γράμματα ήταν το κεφάλαιο που ήθελε να κατακτήσει και το κατάφερε, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που η πολιτεία θα τον βραβεύσει για τη συνεισφορά του στο ελληνικό πολιτισμό: «Δεν χρειαζόταν καμία βράβευση, είναι σαν να ευχαριστείς τη μητέρα σου επειδή σε γέννησε», μας λέει.
Ο Sam δεν κατάφερε να πείσει αξιωματούχους και πολιτικούς πόσα θα μπορούσε να κερδίσει η Ελλάδα εκμεταλλευόμενη τον πολιτισμό και τα γράμματα. Η συνήθης απάντηση ήταν ότι αυτά είναι εμπορικά θέματα και καλύτερα να τα αφήσουμε στους επαγγελματίες, όπως χαρακτηριστικά του είπε κάποτε ένας υπουργός Πολιτισμού. Ο Sam δεν εγκατέλειψε την ιδέα, έφτασε στη Νέα Υόρκη και αφού άνοιξε το οδοντιατρείο του, το 1994 δημιούργησε το πρώτο του βιβλιοπωλείο στην Αστόρια. Ακολούθησε το 2001 το δεύτερο στο Μπρούκλιν. Παράλληλα, παρέδιδε δωρεάν μαθήματα ελληνικών σε μικρά παιδιά. «Ο Μέγας Αλέξανδρος έλεγε: ό,τι δεν γιορτάζεται, αποξενώνεται και πεθαίνει», εξηγεί στην "Α". Ο δήμαρχος Νέας Υόρκης Μάικλ Μπλούμπεργκ θα τον βραβεύσει, με ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, για τη συνολική του προσφορά στα γράμματα.
"Αισθάνομαι άσχημα", μας λέει, "που δεν βοήθησα να αποτραπεί η οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας. Η χώρα μας έμεινε πίσω, όχι γιατί δεν διαθέτει τα μυαλά ή την υποδομή για να φτάσει εκεί που της αξίζει, αλλά γιατί πάσχει από ηγέτες" σημειώνει ο Sam. Σχολιάζοντας τη δημοκοπική άνοδο της Χρυσής Αυγής, απαντά ότι οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές, αλλά τονίζει: «Πρέπει να πάψουμε να λέμε ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, γιατί αυτό δεν αντικατοπτρίζει το πανελλήνιο πνεύμα. Άλλωστε οι περισσότεροι Έλληνες βρίσκονται σε άλλες χώρες και διαπρέπουν». Καθιστά σαφές πως η κυβέρνηση, η Εκκλησία και όποιος άλλος φορέας πρέπει να αφυπνίσουν τον κόσμο ενάντια σε αυτό το φαινόμενο και παράλληλα να δώσουν κίνητρα σε όποιον πολίτη του κόσμου θελήσει να δημιουργήσει και να συνεισφέρει στην οικονομία και τον πολιτισμό της Ελλάδας. «Η Ελλάδα είναι ζωντανή και θα παραμείνει ζωντανή στους αιώνες των αιώνων. Χρειάζεται απλά μια στροφή για να ξαναβρεί τον προορισμό της. Να κάνει αυτό που έκανε πάντα, να συνεισφέρει στον κόσμο με το πνεύμα, τον πολιτισμό της και τη γλώσσα» λέει ο Sam προτρέποντας να αναδείξουμε τον καταλληλότερο ηγέτη που θα τραβήξει τη χώρα μπροστά χωρίς σύνορα. «Αν ο Μέγας Αλέξανδρος κατάφερε με αρρώστιες, πολέμους και άλογα να διαδώσει τον ελληνικό πολιτισμό, τότε σίγουρα εμείς, με τόσα τεχνολογικά μέσα, έχουμε πολύ εύκολο έργο μπροστά μας» υπογραμμίζει με πάθος ο Δρ Sam Chekwas.
Ο ίδιος δίνει μια υπόσχεση ότι θα έρθει σύντομα στην Ελλάδα για να παρουσιάσει το νέο του βιβλίο αλλά και για να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ στην αγαπημένη του πόλη των Ιωαννίνων, εκεί που οι λίμνες παντρεύονται με τα βουνά.

Ένας Νιγηριανός που διδάσκει ελληνικά

Το μάθημα που μας προσφέρει η αρχαία Ελλάδα

Το θέμα μας είναι τα όρια. Και συγκεντρωθήκαμε εδώ, σ’ αυτό το όριο της Ευρώπης, κοντά στη θάλασσα: την απέραντη, την απεριόριστη.

Υπάρχουν τα όρια της γνώσης - όταν αντιμετωπίζουμε στην απεραντοσύνη του κόσμου και το περιορισμένο μέγεθος του ανθρώπινου νου.

Υπάρχουν τα όρια της ζωής - όλοι θα πεθάνουμε, και ποιος θέλει να πεθάνει; Εγώ, όχι. Λεπτό το λεπτό, μέρα με τη μέρα, αντιμετωπίζουμε τρομακτικά οικολογικά όρια, τα όρια της ανθρώπινης ζωής πάνω στη Γη. Αντιμετωπίζουμε όρια στην κατανόηση, στην έννοια της ανθρώπινης κατανόησης, της συμπόνιας, της ανοχής.

Φαίνεται ότι στην Ευρώπη έχουμε φτάσει στα όρια της ανοχής, γιατί πλέον δεν γνωρίζουμε τι σημαίνει Ευρώπη. Το 2014 μοιάζει όλο και περισσότερο με το 1914, όταν η Ευρώπη βυθίστηκε σε έναν μακρόχρονο, αιματηρό και άσκοπο πόλεμο, έναν πόλεμο για τα όρια: για τα εθνικά σύνορα, τα χαρακώματα, τις ιδιοκτησίες. Αντιμετωπίζουμε μια νέα παγκόσμια αταξία.

Αυτός είναι ο λόγος που χρειαζόμαστε την Ελλάδα και που είμαι τόσο χαρούμενος που βρίσκομαι τούτο το απόγευμα στην Ελλάδα. Δεν είναι η Ελλάδα που έχει ανάγκη την Ευρώπη. Είναι η Ευρώπη που έχει ανάγκη τους Ελληνες. Οχι την αρχαία δόξα της Ελλάδας. Οχι τη χολιγουντιανή εκδοχή της αρχαίας Ελλάδας: λευκοί άνδρες με χλαμύδες. Οχι αυτό. Καθόλου. Αυτό είναι ιδεολογία, είναι ιδεολογική σαχλαμάρα. Να μας λείπει.

Homo Universalis

...Έτσι λοιπόν το πρώτο που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε δεν είναι ο περιορισμός, αλλά η ενότητα. Αυτό που θα πρέπει να καταλάβουμε με την κλασσική έννοια της Φυσικής του 1910 –δεν μιλάω για σημερινές «τρελές» ανακαλύψεις– είναι ότι όλο το Σύμπαν είναι Ένα. Δεν υπάρχουν εξατομικευμένα αντικείμενα. Δεν υπάρχεις Εσύ κι Εγώ. Δεν υπάρχω Εγώ και το τραπέζι. Η Γη και το Φεγγάρι… Τα πάντα μέσα στο Σύμπαν είναι ένας ωκεανός συνεχόμενης ενέργειας. Μέσα σ’ αυτόν τον ωκεανό της ενότητας της ενέργειας κάπου, πιθανότατα, υπάρχουν κάποια μικροπυκνώματα, τα οποία ονομάζουμε ύλη, που οι αισθήσεις μας αντιλαμβάνονται ως ύλη. Αν όμως η πυκνότητα της ενέργειας είναι λίγο μικρότερη, τότε δεν τη βλέπουμε καθόλου. Τα πάντα ενώνονται μέσα στο Σύμπαν. Είναι Ένα. Όπως καταλαβαίνεις μια τέτοια αντίληψη του φυσικού σύμπαντος δεν αλλοιώνει μόνο τις απόψεις μας περί Επιστήμης, αλλάζει τις απόψεις μας για το τι είμαστε. Αλλάζει την κοινωνική θεωρία.

Τι είμαστε;

Είμαστε Ένα. Εσύ κι εγώ δεν είμαστε άλλο πράμα. Κι αν εγώ κάνω κάτι κακό σ’ εσένα είναι σαν να κάνω κακό σ’ εμένα. Γιατί υπάρχει μια ενότητα. Βλέπεις οι νέες φυσικές απόψεις περί σύμπαντος, που είναι βεβαίως παλιές, αρχίζουν να αλλάζουν την κοινωνική φιλοσοφία. Κι όταν αλλάζει η κοινωνική φιλοσοφία, τότε αλλάζουν τα πολιτικά συστήματα. Γι’ αυτό λέμε πάντοτε ότι μετά από μια μεγάλη επιστημονική επανάσταση ακολουθεί μια μεγάλη κοινωνική επανάσταση. Ένας άνθρωπος ο οποίος πιστεύει πως είναι ένα τίποτα, ένα κομμάτι μάζας που θα καταστραφεί και θα πεθάνει, νιώθει μια μικρότητα κι ασχολείται με μικρά πράγματα. Ένας άνθρωπος όμως που έχει αίσθηση της συμπαντικότητάς του και της ενότητάς του με το Σύμπαν αναζητάει άλλα πράγματα. Αυτό σημαίνει ότι η μικρότητα των ανθρώπων είναι η μη αίσθηση της συμπαντικότητάς τους, της μεγαλοσύνης τους. Δεν μπορώ να είμαι αντίπαλός σου γιατί είναι σαν να είμαι αντίπαλος του εαυτού μου. Γιατί εσύ κι εγώ και όλοι είμαστε ΈΝΑ. Είμαστε Ένα σαν Σύμπαν.

...

...η δυναμική των συνειδητοποιήσεων...

Στέρηση ζωής, ασύγκριτα πιο καταστροφική από την ανέχεια, είναι η αδιάκοπη, μονόδρομη ενασχόληση με τα εγκλήματα των κομματικών και τις πομπές τους. Mέρα-νύχτα, νύχτα-μέρα, «ειδήσεις»: Παζαρέματα με την τρόικα, ποσοστά ανεργίας, εξωφρενικά δισεκατομμύρια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, δείχτες μείωσης των εισοδημάτων, δείχτες αύξησης των τιμών στα τρόφιμα – μια ατέρμονη δίνη, καθημερινά, εφιαλτικών συντελεστών του αδιεξόδου. «Γίνεται εσπέρα, γίνεται πρωί, ημέρα καμία»: ίδιος ζόφος και τυραννική παραζάλη.

Pημάζει τη ζωή μας η «είδηση», ζούμε το τίποτα μεταποιημένο σε εντυπώσεις. Kαι αυτουργός της μεταποίησης, η τηλεόραση. Kάποτε την κοινωνία της πληροφορίας την υπηρετούσε ο Tύπος, ο γραπτός λόγος αξίωνε εντιμότητα, γνώση, σπουδή, ήθος – οι άνθρωποι είχαν κριτήρια να ξεχωρίσουν την αλήθεια από το ψέμα, τον υπεύθυνο λόγο από τον παραπλανητικό και δόλιο. O σχολιασμός της πληροφορίας γινόταν πρόσωπο-με-πρόσωπο, στη γνώμη ή στην άποψη ζυγιζόταν η ευφυΐα, η ευθυκρισία, η ειλικρίνεια.
Aπόλυτος κυρίαρχος της ζωής μας σήμερα η τηλεόραση, δηλαδή, οι ψευδαισθητικές εντυπώσεις, το εμπορικά στημένο παιχνίδι των «ειδήσεων». Mέρα-νύχτα, νύχτα-μέρα, «ειδήσεις». Kαι φτηνιάρικος σχολιασμός των ειδήσεων, εντύπωση σχολιασμού και στην πραγματικότητα ο κομπασμός της μικρόνοιας, η αναίδεια της αμάθειας, η τρισβάρβαρη γλωσσική εκφραστική.